Hulphond Ras & Gedrag

Een Duitse Herder; daar moet je toch bang voor zijn?

Hulphond Duitse Herder King

De eerste 2 jaar dat King bij mij was heb ik veel tijd besteed aan uitleg over het dekje van King. Ik bleef altijd heel vriendelijk, vertelde mensen uitgebreid waarom hij een dekje draagt en dat het om verschillende redenen heel belangrijk is hem niet te aaien. Steeds vaker moest ik stil gaan staan, steeds vaker uitleg geven. Niet alleen aaien maar ook afleiden gebeurt veel. Mensen reageren op mijn uitleg lang niet altijd even begripvol. “Het is zielig mevrouw wat u doet.” “Krijgt deze hond wel liefde?” “Kijk hij gaat zitten, hij wil helemaal niet werken.” “Ach, kom maar hier hoor jongen, krijg je van mij een lekker koekje.” Dit zijn slechts enkele voorbeelden. Ik kan nog wel even doorgaan.

Informatie

Dit is ook een proces bij mij geweest. Ik wil gewoon net als iedereen ongestoord mijn boodschappen kunnen doen. Dat ik daar een hond bij nodig heb betekent niet dat ik midden in de Albert Heijn mijn verhaal over King wil doen. De oplossing kwam in de vorm van een visitekaartje. Ik duw nu de mensen een visitekaartje in hun handen en loop door. Op het visitekaartje staat dat ze op mijn website alles kunnen lezen wat ze willen weten. Ik hoop dat mensen dit vervolgens ook doen. Dat ze na het lezen van deze informatie ons passeren als we ze weer tegenkomen.

Angst voor King

We kregen echter ook te maken met iets waar ik geen rekening mee had gehouden. Mensen zijn bang voor King. Het is een grote hond die helaas met een slechte naam te maken heeft: de Duitse Herder. Nog nooit heb ik zoveel verhalen gehoord over mensen die vroeger gebeten zijn door een Duitse Herder. Nog meer verhalen over kleine hondjes die gebeten zijn door, juist, je raadt het al de Duitse Herder. Uiteraard heb ik alle begrip voor mensen die bang zijn. Gebieden waar King niet los mag, is hij niet los. Hij zit keurig aan mijn heupgordel vast. King is zich van geen kwaad bewust. Vaak lopen mensen weg als ze ons zien. Eén voorval zal mij altijd bij blijven.

Hij heeft al gegeten

Stel je een landweggetje voor waarbij ik in de rolstoel zit en King ernaast. Hij rommelt wat in het gras. Ik kijk naar de tulpenvelden en realiseer me dat de bollen er weer bijna afgaan. Dag mooie gekleurde velden. King geeft opeens druk op de lijn, ik kijk op. Vanaf een meter of 30 staat een mevrouw te roepen. “Wilt u uw hond bij u houden?” Ik zeg: “u kunt ons gewoon passeren, King is aan de lijn.” King rommelt ondertussen alweer door. De mevrouw aarzelt. Ze pakt haar eigen hondje op (formaat Maltezer). Die schrikt en begint te piepen. Ik vraag me af wat die mevrouw gaat doen. Echt ongelooflijk. Ze tilt het hondje helemaal boven haar hoofd en komt langzaam onze kant op gelopen. Waar ik al bang voor was gebeurde. Dat beestje snapt er niks van en begint nog meer te piepen, te blaffen en te worstelen. De aandacht van King is gewekt. De dame schuifelt voorbij. King geeft een korte hoge grom. Zo van, huh wat gebeurt daar nu weer? Ze reageerde alsof ze door een wesp werd gestoken. “Zie je, daarom til ik haar dus op. U heeft een Duitse Herder.” Voordat ik er erg in had floepte het eruit. “Hij heeft al gegeten hoor, hij lust geen zuur vlees. Fijne dag verder.” King en ik rolde door met een dikke lach. We hebben samen nog een hoop te leren, maar zuur vlees laten we maar links liggen.

Previous Post
27 juni 2017
Next Post
27 juni 2017

4 Comments

  • Leendert

    Ik heb twee van die wolven. Doodziek wordt ik van al die andere dierenliefhebbers en hondenhaters. Toe Hertha en Asta puppies waren kwam ik de straat niet uit als ik ze uitliet: och god, wat leuk, wat een bolletjes wol! Als ze halfwas zijn is de interesse nog maar zeer beperkt. Als ze volwassen zijn is iedereen bang van die moordenaars. Wat kan mij het nog schelen? Overspannen huisvrouwen en loonslaven, die allemaal, of zelf, of hun vrouw of kind, hondje oma. opa of wat dan maar ook gebeten zijn door….. juist ja, Duite Herders. Of Duitse wolven, moordenaars of nog mooiere alternatieven. En ja er is wel eens een hond die een schram hier of daar heeft overgehouden van een potje ravotten. Ooit een kat of poes gehad die een robbertje geknokt had met de kat/poes van de buren. Of kinderen gehad misschien met blauwe plekken en schrammen en schaafwonden van spelen of knokken? Nee he, dat zal wel niet.
    Mijn meiden speelden eens met een groot langharig geval. Ineens geblaf en gehap. Ooit gehoord van dominatie en dat vreemde honden rangen en standen bepalen in het spelen. Afin, wondje met drie druppels bloed als gevolg. Goed kijken anders zag je het niet. Naar de dierenarts: Hechten en tetanus injectie. Wat had je dan gedacht dat de dierenarts zou doen? Die moet brood op de plank en, als het even kan, belegd met rosbief. Moet ik het voor iemand uitspellen? Nummer twee sinds 2011 wist het nog mooier te maken. Heeft een Bull Terrier. Hapt nooit, zelfs niet in zn voer! ‘t Kreng valt uit naar mijn moordenaars maar ik was voorbereid: ik verwachte het min of meer. De bull terrier en mijn oudduitse herders zijn op geen drie meter bij elkaar geweest. Wat denk je dat er gebeurt? Een vriendin vindt op Facebook en groot verhaal met foto van de wond en een oproep om mij te komen molesteren. Heb je enig idee wat de recties van lui uit de wijk waar ik woon was? In no time meer dan driehonderd geachte buren met de mooiste verwensingen voor mij en mijn honden met de boodschap vooral aan mij dat ik wel even in elkaar gepeund zou worden. Dierenvrienden. Buren. Bedankt hoor allemaal, maar ik reageer nergens meer op als er weer eens wat te zeuren is over oudduitse- of duitse herders. En uitlaten doe ik vele keren per dageen heel eind uit de buurt.

  • Dick Noordzij

    Wat een geweldig verhaal, en wat een super reactie van jou zeg, zo van ” Hij heeft al gegeten. ” ik heb zelf ook een hulphond, een blindegeleidehond genaamd Uttam en ik heb ook nog mijn gepensioneerde geleidehond Uttam. Wat gaaf dat jij je eigen hond opleidt. eerst vroeg ik je af hoe je dat in godsnaam dan deed, maar ik was even vergeten dat jij natuurlijk 100% ziet, dus elk foutje gelijk kunt corrigeren. en elk goed gedrag kunt belonen.

    Ja die niet gehandicapte mensen hè het blijft een raar volk en het is aan ons om ze op te voeden. Ooit meegemaakt dat iemand heel enthousiast een heel verhaal tegen mijn geleidehond af stak hoe goed hij zijn best deed, en hoe goed hij voor het baasje zorgde, dit natuurlijk allemaal in baby taal, ik heb haar heel rustig uitgelegd dat mijn hond echt geen antwoord zou gaan geven, maar dat het inderdaad een geweldig dier is als ie wil, soms kan het weleens een secreet zijn namelijk maar ik hou ontzettend van hem.

    Met vriendelijke groet
    Dick Noordzij

    • puurhonden

      Heel verstandig dat je nu lekker uit de buurt met je kanjers wandelt!

    • puurhonden

      We zijn allemaal weleens een secreet ;-). Mooie naam Uttam. Veel plezier samen.

Leave a Reply