Hulphond Autisme

De touch van Joppe

Hulphond Joppe geeft een touch

Dankzij Joppe is het mij gelukt om weer een studie te volgen. In september 2016 ben ik gestart met een cursus aan de open universiteit. Het was een thuiscursus, dus ik kon alles thuis in mijn eigen tempo doen. Het was voor mij al heel fijn om weer bezig te zijn met een studie, maar als het lukte wilde ik de cursus heel graag afronden met een tentamen. Dat was alleen best een grote stap, want voor dat tentamen moest ik wel naar een studiecentrum in Utrecht. Zulke dingen zijn voor mij heel erg spannend, maar met een goede voorbereiding en de hulp van Joppe wilde ik het toch proberen.

Joppe en ik gingen samen met mijn vader met de auto naar Utrecht. We parkeerden de auto in een parkeergarage en toen moesten we nog een stukje over straat lopen. Het was daar behoorlijk druk en dat gaf me heel veel angst. Er waren erg veel prikkels die heel hard binnenkwamen. Ik legde mijn focus op Joppe en maakte met hem contact. Op die manier ben ik minder met de omgeving bezig, zodat ik minder snel overprikkeld raak. Af en toe vroeg ik een touch van Joppe, dan tikt hij met zijn neus mijn hand aan. Door mij op die aanraking te focussen, kon ik de andere prikkels beter verwerken.

Ruim op tijd kwamen we bij het studiecentrum aan. Ik vond het erg eng om een onbekende ruimte binnen te gaan. Alles is dan zo onvoorspelbaar. Gelukkig hadden we genoeg tijd om daar te wennen. Dat was prettig en mijn vader en Joppe konden me goed ondersteunen. Er was een vriendelijke man die ons hielp en hij vertelde precies hoe het ging verlopen. Ik mocht helemaal alleen samen met Joppe in een lokaal zitten tijdens het tentamen. De meneer liet het lokaal vast zien, zodat ik alvast wist hoe de ruimte eruit zag. We moesten nog even wachten tot het tijd was, dus gingen we op een bankje zitten. Joppe kwam lekker dicht tegen mij aan zitten en zo kon ik hem goed aaien. Langzamerhand kwamen er wat meer mensen waardoor mijn angst groter werd. Joppe merkte dat en legde even zijn kop op mijn schoot. Ik maakte contact met hem waardoor ik weer wat rustiger werd.

Toen was het tijd en mocht ik in het lokaal gaan zitten. Joppe lag op de grond en legde zijn pootje op mijn voet om contact te maken. Ik haalde een paar keer diep adem en begon aan het tentamen. Het was best eng om zo alleen in een onbekende ruimte te zitten, maar het was fijn dat Joppe bij me was. Hij gaf mij veel veiligheid en als ik bang werd, kon ik hem aaien om rustig te worden. Ook vroeg ik weer regelmatig een touch van Joppe om contact met hem te maken.

Het tentamen duurde drie uur en daarna was ik behoorlijk uitgeput van alle indrukken. Het doel was eigenlijk om te kijken hoe het is om weer een tentamen te maken en het cijfer zou dan niet uitmaken. Het was gewoon na jaren weer gelukt om zoiets te doen. Dit soort dingen kunnen weer omdat Joppe er nu is en dat is super fijn. Inmiddels heb ik de uitslag van het tentamen en ik heb het gehaald met een 9. Het was dus een super geslaagde dag!

Previous Post
17 maart 2017
Next Post
17 maart 2017

No Comments

Leave a Reply