Hulphond PTSS

Jurk online bestellen of met Lexy toch een pashokje in?

Jurk van de bruid wordt dichtgemaakt

Vandaag was het zo ver, ik kon er niet langer onderuit. In september ga ik trouwen en dat moet natuurlijk in een jurk gebeuren. Normaliter bestel ik mijn kleding online. Dat is pure vermijding hoor. Dan hoef ik de stad niet in en kan ik thuis, op mijn gemakje, alles passen. Ik vind kleedhokjes namelijk een verschrikking. Wie gaat er nou vrijwillig, in een volle winkel zich uitkleden achter een gordijntje? Waarom hebben kleedhokjes geen deur met een slot?

Maar een jurk om in te trouwen bestel je niet online, dus vandaag zijn we gaan shoppen. Het was een dag vol uitdagingen, maar oh wat heeft Lexy het goed gedaan.

Op het terras

We begonnen op het terras, dat vond ik al lastig. Je zit dan zo in het zicht en er lopen mensen langs. Tijdens de trainingen met Sandra hebben we in een café geoefend en Lexy het commando close geleerd. Dit betekent dat ze tussen mijn benen komt zitten. Het voelt veilig om haar zo dichtbij te hebben en haar te kunnen kriebelen. Dus zodra ik plaats had genomen op het terrasje heb ik Lexy een close gevraagd en ze kwam gelijk tussen mijn benen zitten. Wij hebben lekker koffie gedronken en ondertussen bood Lexy mij afleiding en de kans me wat te ontspannen.

Het toilet

Het volgende obstakel was het toilet. Het tentje waar we zaten had geen gehandicaptentoilet, dus ik kon Lexy niet meenemen. Ik heb Lexy bij mijn partner achter gelaten en ben alleen naar binnen gegaan. Dit vond ik eng en niet leuk, maar het idee dat Lexy buiten op me zat te wachten maakte dat ik niet in paniek raakte. Toen ik weer buiten kwam, zat Lexy me inderdaad al op te wachten en deed ze of ze me een jaar niet gezien had. Zo fijn dat die hond altijd blij is me te zien!

De winkels

Na de koffie was het dan tijd om op jurkenjacht te gaan. Lexy was mooi kalm en bedaard en hield me nauwlettend in de gaten. Zelfs als er honden langs liepen, die vind ze leuk en lastig te negeren, bleef ze in haar rol van hulphond. In de winkels liep Lexy netjes met me mee en ze zat niet met haar neus in de schappen. Ze gedroeg zich voorbeeldig, alsof ze wist hoe spannend ik het vond. Thuis is ze nog wel eens ondeugend, maar vandaag was daar geen sprake van.

Het passen

Uiteindelijk kwamen we in een winkel waar ik een mooie jurk zag. Door mijn gezelschap werd ik aangemoedigd om hem te passen. Het zweet brak me aan alle kanten uit, maar het zou toch echt moeten gebeuren. Het pashokje was te klein om Lexy mee naar binnen te nemen. Daar baalde ik wel van, maar weet je wat Lexy deed? Ze ging voor het pashokje liggen. Dat gaf zo’n veilig en fijn gevoel! Helaas was de jurk te klein, maar desondanks ging ik met een goed en tevreden gevoel de winkel uit. Wat een overwinning!

Uiteindelijk zijn we vandaag niet geslaagd voor een jurk, maar door Lexy zie ik de komende winkeluitjes en passessies met vertrouwen tegemoet. Zodra we thuis kwamen heb ik Lexy een lekkere kluif gegeven, die had ze dubbel en dwars verdiend.

 

 

Previous Post
18 april 2017
Next Post
18 april 2017

No Comments

Leave a Reply