Hulphond

Mobiliteitstuig voor je hond; gewoon doen!

Hulphond Anoki met mobiliteitstuig

Trek je niks aan van wat anderen zeggen…… ik hoor het mezelf ook weleens tegen iemand anders zeggen. Toch is het makkelijker gezegd dan gedaan. Zo zijn er echt wel dingen waar ik me aantrek van wat anderen ervan zeggen zoals een mobiliteitstuig.

Mobiliteitstuig

Een tijd geleden was ik op zoek naar een mobiliteitstuig. Dit is een tuig wat je kunt gebruiken als hulpmiddel bij het lopen met je hond. In Amerika redelijk bekend, in Nederland nog niet echt. Tijdens mijn zoektocht kwam ik vooral veel mensen tegen die er een negatieve mening over hadden; het zou zielig zijn, te zwaar, slecht voor de hond, terwijl ze dit tuig niet gebruikten of gezien hadden. Dit maakte mij onzeker, waardoor ik steeds minder vragen durfde te stellen over dit soort tuigen en het gebruik ervan. Toch ben ik door gaan zoeken en andere mensen gevraagd mee te denken, waaronder een zadelmaker, mijn fysiotherapeut en Sandra, mijn hulphondencoach.

Alsof iemand je hand vasthoudt

Samen hebben we gekeken wat werkt en of het oké is voor Anoki en voor mij. Een mobiliteitstuig heeft een rechtopstaande beugel. Deze is bedoeld om meer zekerheid te geven tijdens het lopen voor mij. Niet om op te leunen/steunen, maar je kunt het zien als iemand die je hand vasthoudt, waardoor je je wat zekerder/stabieler voelt. Ik wilde een tuig gebruiken om toch kleine stukjes te kunnen blijven lopen, want het is super fijn om dat stukje mobiliteit te behouden (lees maximaal 10 minuten lopen). Anoki liet zien dat hij absoluut geen hinder ondervindt van een tuig en kan mij er goed mee begeleiden.

De hele wereld mag het weten

Nu gebruik ik dus al een tijdje een mobiliteitstuig. Eerst eentje die ik samen had ontworpen en nu heb ik er ook een uit Italië. Deze zie je op de foto. Toch durfde ik er nog niet echt voor uit te komen dat ik zo’n tuig gebruik. Bang voor commentaar of goed bedoelde opmerkingen die mij dan toch weer onzeker maken. Maar dat vind ik stom. Ik vind het zonde dat ik dit niet kan laten zien aan andere mensen. Mensen die er misschien ook naar op zoek zijn of er onzeker over zijn. Dus ik gooi het met dit blog de wereld in; ik gebruik een mobiliteitstuig…… en het kan mij niks schelen wat andere mensen ervan zeggen…..of toch wel 😉

Previous Post
19 oktober 2018

6 Comments

  • Sanne

    Hoi Sandra,

    Wat mooi om dit te lezen. Ik gebruik ook een (flexibele) geleidebeugel voor aan het tuig van mijn hulphond. Ik raak heel snel in een toestand van verlammende angst en uiteindelijk dissociatie. En dan ben ik niet meer in staat om in contact te zijn met mijn hond. Zodra ik mijn beugel vastpak kom ik weer terug in het hier-en-nu. Ik vind het erg mooi dat ik het hier teruglees.

    Met een vriendelijke groet,

    Sanne

    • puurhonden

      Hoi Sanne, wat fijn dat een beugel jou ook zo goed helpt. Ontzettend leuk dat je dit laat weten, dank je wel. Met warme groet, Sandra

  • Luna

    Zelf ben ik hier inderdaad ook voor aan het kijken!
    Soms heb ik erg last van onstabiliteit of gewoon puur uit evenwicht zijn en daar boven op heb ik ook fibromyalgie, wat een chronische aandoening is [In het kort is het een soort weken delen reuma/chronische pijn en chronische vermoeidheid]
    Heel fijn om dit te lezen en dat er toch ook andere mensen zijn die dit al gebruiken, het komt inderdaad wel veel voor in Amerika, maar niet echt in Nederland, maar gelukkig wel steeds meer.
    De opmerkingen die je genoemd hebt, heb ik inderdaad ook en dit vooral ook bij mijn eigen familie, omdat dit dus niet bekend is en zij niet weten wat dit inhoud en wat het voor mij kan betekenen.

    Heel veel wandel plezier met je maatje!

    • puurhonden

      Beste Luna,
      Wat goed dat je je niet door opmerkingen uit het veld laat slaan en gewoon op zoek gaat naar een mobiliteitstuig. Suc6 in je zoektocht en hopelijk vind je snel de juiste voor jou om er vervolgens veel plezier aan te beleven! Met warme groet, Sandra

  • Sanne en Biëlle

    Even een vraagje aan jou, Sandra.
    Omdat dit onderwerp aansluit bij de manier waarop ik mijn eigen hulphond inzet, ben ik benieuwd of er meer mensen zijn die dit doen.
    Sinds kort gebruik ik een geleidetuig. De lengte van de flexibele beugel die ik gebruikte was, zo blijkt, niet goed. Ik kreeg enorme schouderklachten. Doordat ik veelvuldig dissocieer (waarbij er ook vaak sprake is van uitval van lichamelijke functies) pak ik de beugel vaak vast. Maar doordat ik me laat leiden door mijn hond en daarbij niets voel, wordt mijn lichaam ongemerkt overbelast. Vandaar deze verandering. Ik moest de schaamte ook “even” voorbij (overweldigende schaamte is ook weer een trigger voor dissociatie).
    Maar ik heb voor mezelf een wereldse ontdekking gedaan. Ik durfde samen met mijn hond ook nog slecht over straat omdat, zodra de machteloosheid overweldigend wordt, mijn waarneming compleet verandert. Door de dissociatie herken ik mezelf niet meer (switch naar een ander deel), de omgeving niet, is alle informatie weg en herken ik Biëlle (mijn hulphond) niet meer.
    Er is een wereld voor me opengegaan. Biëlle neemt zelf het initiatief wanneer ze geen aansluiting meer kan vinden (wat ik dus zelf niet opmerk, want ik voel niets meer) en dat zie ik aan haar omdat ze me voorbij loopt. Op dat moment pak ik de beugel vast ondanks dat ik geen flauw idee heb wat er in mij gebeurt. Maar het werkt altijd en na een tijdje zo gelopen te hebben voelt het alsof ik ineens wakker word. Het is voor mij extreem angstreducerend. Dus ik kan het wel van de daken schreeuwen. Zijn er meer mensen die op deze manier omgaan met dissociatie? Ik ben erg benieuwd of je het vaker tegenkomt en hoe je er tegenaan kijkt Sandra. Liefs van Sanne en Biëlle.

    • puurhonden

      Beste Sanne,
      Wat ontzettend fijn voor je. Ik kan me voorstellen dat je het wel van de daken wilt schreeuwen! Ik neem even persoonlijk contact met je op over mijn ervaring hiermee. Lieve groet, Sandra

Leave a Reply