Hulphond

Oost-indisch doof als vaardigheid

Close-up hulphond Schotse Collie Anoki

Als gebruiker van hulphonden zijn er een aantal vaardigheden die je je hond moet leren. Zeker als je teamtraining doet. Je leert dan van een hulphondencoach hoe je zelf je hond de hulphondenvaardigheden aan kunt leren.

Momenteel leer ik Lassie, eigenlijk Anoki mijn schotse collie, vaardigheden aan om mijn hulphond te zijn. Hierdoor heb ik echter zelf een nieuwe vaardigheid ontwikkeld, namelijk oost-indisch doof zijn.

Definitie Oost-Indisch doof

OostIndisch doof zijn betekent ‘doen alsof je niet hoort dat iemand je iets vraagt of iets tegen je zegt’. En nee, het is niet Anoki die mij de oren van het hoofd kletst, maar het zijn juist volslagen onbekenden.

Mijn reden van Oost-Indische doofheid

Als ik op straat rijd met Anoki, naast de rolstoel, wordt er vaak iets naar ons geroepen. Zoals ‘ooooh daar loopt Lassie’ of ‘wat is dit een fantastisch gezicht!’ (doelend op “Lassie” die naast iemand loopt die in een rolstoel zit). Ik begrijp het wel, want als ik iemand met een mooie hond zie, kijk ik ook even. Alleen roep ik nooit zomaar iets naar een onbekende. Ik vind het dus best vreemd dat het blijkbaar wel heel gewoon is dat je dingen roept naar iemand in een rolstoel met een hond ernaast.

Gedwongen te stoppen

Maar goed als dat het enige was….. ik heb ook al een aantal keren meegemaakt dat ik op het fietspad reed en er andere fietsers stopte voor mij om met mij een gesprek aan te gaan. Waardoor ik ook gedwongen werd te stoppen. Midden op het fietspad! Ze willen dan vertellen hoe mooi ze het vinden om ons zo te zien en hebben een aantal vragen. Ik probeer dan vaak het gesprekje zo kort mogelijk te houden, omdat ik dan van A naar B moet en anders gewoon te laat kom.

Een dikke 10!

Dit gebeurt ons ook als we in winkels zijn of andere openbare gelegenheden. Daarom heb ik mij de vaardigheid Oost-Indisch doof aangeleerd. Als ik dit niet doe zouden we gewoon nooit aan boodschappen doen toekomen of zijn we met alles 3 keer zo lang bezig. Ik ben dus echt heel goed geworden in alle opmerkingen te negeren en net te doen alsof ik het niet hoor. Ik weet ook zeker dat als we ooit examen moeten doen we voor dit onderdeel een dikke tien krijgen! Het geeft ons namelijk veel meer rust om Oost-Indisch doof te zijn, dan overal op te reageren.

Het lijstje ‘ongevraagd’

Speciaal voor jullie heb ik een lijstje gemaakt met opmerkingen die we zeer regelmatig te horen krijgen, altijd ongevraagd.

Hij doet zeker ALLES voor je?

Is het een LASSIE-hond? Die zie je niet veel meer he?!

Ze doet het goed hoor!

Hoe lang duurt het voor hij is opgeleid?

Ik ga hem niet aaien, maar wat is het een knapperd, ja braaf hondje, ik heb het tegen jou!

Hoe lang heb je hem al?

Is het niet moeilijk om hem straks weg te doen? (dit zeggen mensen die denken dat ik hem train voor iemand anders)

Je neemt hem zeker OVERAL mee naar toe?

Wat kan ie allemaal?

Blij mee

Op zich natuurlijk super leuke vragen/opmerkingen, alleen als je ze 10 keer op een dag te horen krijgt, elke dag opnieuw, is het wel iets te veel! Daarom ben ik blij met mijn nieuwe vaardigheid Oost-Indisch doof zijn en trainen we lekker verder.

Previous Post
18 september 2017
Next Post
18 september 2017

No Comments

Leave a Reply